ما با ولایت زنده اییم

نمیدانم چگونه سطرهای کاغذم را با یاد تو پر کنم کلمات هم در مقابل عظمت تو سر فروبرده اند.

چرا کلمات؟

تمام دنیا محصور عظمت و نظم هان تو هستند.

زیر این آسمان آبی سراسر آرامش نگاهت میکنم.نگاهی خیره و منتظر.

منتظر برای  بخشش

منتظر برای شروع یک زندگی دوباره

ساده سبز دعا را در برابر تو گشوده ام و عاشقانه با تو راز و نیاز میکنم

آن هم از ته دل!میدانم که لحظه ایی از حالم غافل نیستی و همیشه مرا نظاره میکنی.اما میخواهم به من اطمینان دهی که همیشه مرا نظاره میکنی و مرا به حال خودم رها نمیکنی.

میخواهم نام زیبا و پر غنایت همیشه در زندگی ام مانند ترانه ای شیرین اری باشد.

میخواهم واژه های گرم و زیبایی متولد شوند تا تو ملودی زندگی ام را بسازی و بر روی غم های دلم مثل باان ببارند و آوای خسته زندگی ام را با نشاط بنوازد

میخواهم همیشه سر به آسمان آبی آرامش تو داشته باشم.

ای یگانه معبود زندگی ام...